De spannende tijd van Cito-toets en schoolkeuzes zit er voor de meiden op, de uitslagen bekend, de stress is weg. Op school alleen nog leuke dingen doen, de hoofden leeg, tijd om lekker vrijuit te voetballen. Vandaag het treffen met de dames van Saestum. Het is lekker weer en de ziekenboeg is bijna leeg. Alleen Nikki staat langs de kant als gevolg van het hard in aanraking komen met een zwembadvloer tijdens schoolkamp.
De wintersportvakanties zitten erop, het lijkt hier na de herfst meteen lente te worden. De eerst dag van de nieuwe maand met heerlijk voetbalweer. Met Laura en Tabitha in de ziekenboeg en Dewy die ons helaas alweer heeft verlaten, vandaag met acht meiden aan de start tegen Aurora. Mooie naam voor een voetbalclub, waar zou die vandaan komen? Even op Wikipedia kijken. Er zijn verschillende mogelijkheden: de Romeinse godin van de dageraad, een fictief persoon uit een stripboek, een Portugees atleet of Latijn voor poollicht.
Kwart voor zeven zaterdagmorgen 8 februari. De regen tikt absoluut niet zachtjes op mijn zolderraam, het giet. Het weer is ‘kwalitatief uitermate teleurstellend’. Afgekort komt deze samenvatting voor de weersgesteldheid op deze vroege morgen waarschijnlijk niet door de censuur. We moeten eruit, 7.45 uur verzamelen voor de uitwedstrijd tegen de boys van v.v. Kockengen D2. Op dit soort momenten vraag ik mijzelf af waarom ik in hemelsnaam (mede-)leider geworden ben van een voetbalteam.
Vandaag geen voetbal voor de D5M, mooi slecht weer voor een verslag dus. Vrijdagavond 31 januari, normaliter is het rustig in de kantine van FC Breukelen. Hoe anders was dit afgelopen vrijdag. Al aan het einde van de middag was een deel van de leiding van de MC1 en D5M onder professionele leiding van Erwin bezig met de voorbereiding voor een teambuildingavond voor de meiden. Tussen half zeven en zeven druppelden de dames (circa 25) binnen.
Is er nu nog winterstop of niet? Het lijkt of het wedstrijdprogramma van de KNVB net zo van slag is als de natuur. Meer dan tien graden boven het vriespunt, terwijl het er ruim onder zou moeten zijn. De MC1 speelde vorige week de laatste wedstrijd in de poule 2013 (knappe 2-1 winst). Dit weekend geen wedstrijd voor beide meidenteams, volgende week weer wel, de week erop weer niet. Voorjaarsbodes steken inmiddels voorzichtig de koppen boven de grond uit en hier en daar zie je al knoppen in bomen en struiken.
Het is al schemererig als ik wat rozig, van een nat pak door de regen en daarna een warme douche, uit Lopik naar huis rijd. Mijn eerste elftal na de zoveelste goede wedstrijd weer net met lege handen, als voorzitter van een kleine club pak je de grensrechtervlag op als daar (hopelijk) tijdelijk even geen vrijwilliger voor is. Onder het rijden check ik de whatsapp. Een foto van een rijtje meiden in fel blauwe sweaters en een filmpje van Georgette.
Waar tot afgelopen zaterdag de sensationele winst van Ajax op FC Barcelona nog het gesprek van de dag was, staat deze wedstrijd vanaf zaterdag op de tweede plaats. Lees het bloedstollende verhaal van een voetbalthriller op hoog niveau. Zaterdag de 30ste was het zover, al weken keken we naar deze dag uit. Na de wedstrijd bij DHSC was er nog een lastig te nemen hindernis op weg naar de koppositie.
Zaterdagmorgen, het is nog maar een klein wereldje als we vertrekken voor onze uitwedstrijd tegen DHSC uit Utrecht. We zijn helemaal compleet met tien meiden en vier vrouw/man begeleiding. Ook zijn er veel ouders mee, zou dit vanwege de mindere ervaringen zijn vorig jaar bij deze club, of willen ze gewoon graag hun dochter aan het werk zien. Laten we van het laatste, positieve uitgaan. Bij aankomst begeleidt de vrouwelijke helft van de begeleiding onze meiden naar de kleedkamer terwijl wij mannen ons naar de bestuurskamer begeven waar we ontvangen worden met koffie, appelflappen en oliebollen.
Na een herfstweek waarin de hemel een aantal malen flink was opengetrokken en we getrakteerd zijn op flink wat regen, waren de velden op deze negende november toch bespeelbaar en hadden we ook een prima scheidsrechter toegewezen gekregen. Als gevolg van het slechte weer en werkzaamheden van Martien leek het erop dat er deze week niet getraind kon worden, maar assistent-trainer Fenna pakte haar verantwoordelijkheid en nam de training van Martien over.
" Be careful what you wish for. " Vrij vertaald: wees voorzichtig met wat je wenst. Meer tegenstand wenste ik vorige week in mijn terugblik op de laatste met grote cijfers gewonnen wedstrijden. Waarschijnlijk hadden de dames van Saestum uit Zeist dit gelezen, want zij waren absoluut niet van plan het onze dames makkelijk te maken. In alle vroegte vertrokken we en na een korte ‘openhuizenroute’ van Chris kwamen we mooi op tijd aan in Zeist.